| J.S. Bach
W.
A. Mozart
L. van Beethoven
F. Schubert | Chromatische Fantasie en Fuga BWV 903
Adagio KV 540
Sonate op. 111
Sonate D 960
|
| |
| In 1969 debuteerde Willem Brons in de Kleine Zaal van het Concertgebouw in Amsterdam en kreeg hij in alle dagbladen lovende kritieken. Hij heeft een bijzondere affiniteit tot de late Beethoven en ook de sonates van Schubert vormen een vast bestanddeel van zijn repertoire. Vanaf 1983 treedt hij regelmatig op in Japan, geeft daar lezingen en gastlessen. Hij wordt daar beschouwd als een van de belangrijkste Schubertvertolkers van deze tijd.
Schubert stierf op 19 november 1828 op 31 jarige leeftijd. In september 1828, zijn gezondheid was al zeer slecht, ging hij wonen bij zijn broer Ferdinand en voltooide daar zijn laatste drie pianosonates, waarvan D 960 de laatste was. Het is een monumentaal werk, zeer persoonlijk en vol van melancholie en ingetogenheid in de eerste twee lange langzame delen. Daarna volgt een kort, delicaat en lichtvoetig Scherzo. In het laatste deel, Allegro ma non troppo, overheerst uiteindelijk het licht boven de duisternis.
|
| |
